Aankomst in Isola 2000
Zondagmorgen 8 uur stappen we in de auto. Ons reisdoel is Isola 2000. Een (wintersport)dorp op 2000 meter hoogte. De bedoeling is om daar 3 maanden te verblijven in een houten châlet, waarvan onze (schoon)zus Jacky en zwager Jan Jacob eigenaar zijn. En net als onze vorige reizen hebben we weer een werkvakantie. We gaan onderhoud plegen aan het huis, vooral schilderen, maar houden er tegelijkertijd ook een beetje vakantie.
We zijn in 2 dagen via Duitsland, Zwitserland en Italië naar Frankrijk gereden. Ondanks de vele regen verliep de reis wel vlot. Maar het venijn zat hem in de staart. Vanaf Nice is het nog zo’n 75 km naar onze eindbestemming. Vanaf Nice wordt het een lokale weg, die zich langs een langgerekte bergwand, door een kloof slingert en we klimmen via duizend- en één bochten en tunneltjes van zeeniveau naar 2000 meter. Op 800 meter ligt Isola-Village. Daar hebben we de sleutel opgehaald bij Jacky (daar hebben zij nog een huis). Zij reed ons in sneltreinvaart voor naar ‘ons’ châlet, dit was nog eens een half uur bergop slingeren.
We waren daar nog net op tijd om een paar boodschappen te halen in het enige supermarktje van het dorp. Deze is maar beperkt open, want alle wintersporters zijn vertrokken. De prijzen van de winkel liggen ontzettend veel hoger dan in een gewone supermarkt (denk aan dubbele prijzen).
Hierna volgt de rondleiding door het huis. Het châlet is prachtig gelegen, met uitzicht op de -nu nog- besneeuwde bergen, en is heel groot voor een vakantiehuisje. Het is ingericht met veel kunst en antiek, en daardoor erg sfeervol. Het was en is best wel overweldigend allemaal. In het dorp zelf is het nu wel stil. De wintersporters zijn weg en de zomergasten zijn er nog niet. We hoorden dat vandaag, 8 mei, het eerste restaurant weer opengaat. 8 mei vieren de Fransen overigens Bevrijdingsdag. Net als bij ons een nationale feestdag.
Omdat we zo hoog zitten, is het ook wennen aan de ijlere lucht. De hoogtemeters gaan tellen. Dus dat betekent écht acclimatiseren. En de weersomstandigheden zorgen ook wel voor een schakelmomentje. ‘s nachts vriest het nog een graad of 5. En gisteren heeft het een groot deel van de dag gesneeuwd. Ik ben zó blij dat ik m’n winteroutfit, incl.muts,sjaal en wanten, heb meegenomen. De voor de zekerheid ingepakte zomerjurkjes schijnt me opeens belachelijk toe.


Maar wat een tocht en wat bijzonder hoe jullie gereden zijn??? Was dat de mooiste of kortste route?
Prachtig chalet hoor! Succes met acclimatiseren.
Fijne tijd gewenst, groetjes Arina
De foto's snap ik nog niet helemaal...