Naar de grote stad. Nice is nice

Inmiddels zijn we hier ruim 1,5 week. We hebben een beetje onze draai gevonden, onze longen zijn gewend aan het leven op 2000 meter hoogte en na het mooie voorjaar in Nederland, heeft ons lijf heeft zich met het koude Alpine klimaat verzoend. Desondanks werd het tijd om onze berg af te dalen, Simpelweg omdat we inkopen moesten doen. Dat is een hele onderneming: de dichtstbijzijnde supermarkt is 1,5 uur rijden van hier; weliswaar ‘maar’ 70 km, maar door een kloof, met oneindig veel steile haarspeldbochten. Dat betekent een verdubbeling van de reistijd.

Omdat we dan nog maar 10 kilometer van Nice verwijderd zijn besluiten we het nuttige met het aangename te verenigen.

Het nuttige: de boodschappen. Ik heb een boodschappenlijst samengesteld, zodat we weer een dag of 10 vooruit kunnen.

Het aangename: de temperatuur; in Nice is het zo’n 25 graden. Er is een stelregel: elke 100 meter hoogteverschil scheelt 1 graad. Van Nice (zeeniveau)  naar Isola 2000 is het dus 2000 meter verschil, reken maar uit, in Isola is het dan 5 graden. Sowieso leek het ons leuk om de stad Nice te verkennen. De auto hebben we buiten de binnenstad geparkeerd, bij een super de luxe gigantisch winkelcentrum met een hoog Bijenkorf++ gehalte. Vanaf de parkeergarage daar konden we een directe buslijn nemen naar Nice centrum. We rijden over de Promenade des Anglais, daarbij gaan mijn gedachten toch uit naar de aanslag die hier op 14 juli 2016  is gepleegd, waarbij 86 mensen om het leven kwamen.

We hebben wat door de oude binnenstad geslenterd, mooie oude smalle straatjes. Kopje koffie op het terras. Vanuit de binnenstad is de Middellandse zee op loopafstand, en daar hebben we ons broodje, gekocht op de markt, opgegeten. We hebben ons gekoesterd aan het zonlicht en de warmte.

Wij ervaarden Nice als een heel aangename stad, met een heel ontspannen sfeer en vriendelijke mensen. Een jonge man, Amerikaanse toerist, die we tegenkwamen zal daar heel anders over denken. Hij liep met gipsbeen ondersteund door 2 krukken een steile trap in een steegje af. Hij vertelde ons dat hij was beroofd en in de paniek bij het wegrennen is hij gestruikeld en daarbij een gecompliceerde beenbreuk opgelopen. Een extra wake up call voor ons om oplettend te blijven.

Na de lunch op het strand hebben we onze auto weer opgepikt en moesten we nog onze weekboodschappen gaan halen. (na het zoet komt het zuur) Met een volgeladen auto zijn we weer bergopwaarts gereden. Over een dag of tien mogen we weer!! Gaan we Nice verder verkennen.